Conflicten begrijpen

Conflicten verklaard vanuit het model van RET

Energievretend is het aantal conflicten waar ik tegenaan loop (of liever gezegd: gelopen ben) in mijn leven. Dat is kenmerkend voor autisme.

Hoe kan dat? Hoe komt het dat autisten zo vaak ruzie hebben? Heel in het kort gezegd:

  1. omdat we de intentie van de ander niet begrijpen, een slechte ToM hebben
  2. omdat we communiceren op inhoud en niet op relatie
  3. omdat we letten op details en niet op het verhaal an sich dat de ander vertelt

We horen in het verhaal van de ander dat éne woordje waar we het niet mee eens zijn, en denken dat de ander het op ons gemunt heeft, dat hij onze stelling onderuit wil halen. Of onze gedachten blijven hangen op die vreselijke taalfout in de zevende zin, waardoor we zin acht tot en met einde niet meer horen. We zien niet meer wat de ander wíl zeggen, wat de intentie van de ander is, en dat vullen we in.

Autisten vullen het, hoe gek, zal ongetwijlfeld een gevolg zijn van de vele eerdere ervaringen, zelden positief in. We denken dat de ander ons beledigt, pijn wil doen, bekritiseert of naar beneden haalt. Dat zijn onze gedachten, die roepen niet al te rooskleurige gevoelens op. En tja, de aanval is nog altijd de beste verdediging… beledigen kan ik ook. Vervolgens schrikt de ander zich te pletter, die dacht iets vriendelijks te zeggen, dan krijgt hij (of zij) van alles over zich heen waar hij in de verste verte niet aan gedacht had. Gek genoeg, wordt de ander boos. Onterecht. Natuurlijk, de ander wordt altijd onterecht boos. Zo ontstaan conflicten:

GGGGG cirkel

 

Filed under: