Intrinsieke motivatie

Een ongekende drive

Waarom werk ik alleen op intrinsieke motivatie? Waarom werk ik sowieso op intrinsieke motivatie, en val ik stil bij te veel extrinsieke motivatie? Hoe komt dat en hoe kan dat? Is hier een wetenschappelijke verklaring voor?

Kinderen met autisme zijn minder gevoelig voor beloning en straffen, blijkt uit onderzoek. Dat zou erop kunnen wijzen, dat kinderen met autisme minder goed extrinsiek te motiveren zijn.

Uit Wikipedia:

Volgens de zelfbeschikkingstheorie is extrinsieke motivatie de motivatie die ontstaat vanuit een externe bron, bijvoorbeeld het vooruitzicht op een beloning of een straf bij een bepaalde handeling. Bij intrinsieke motivatie komt de motivatie vanuit de persoon zelf. Deze handelt niet om een externe beloning te bemachtigen of een straf te ontkomen, maar vanwege de intrinsieke waarde van de activiteit op het moment zelf of voor het behalen van een doel in de toekomst[2]. Metaforisch beschreven: bij intrinsieke motivatie draait het om het spel, en bij extrinsieke motivatie om de knikkers.

Intrinsieke motivatie is benodigd om in een zogenaamde flow te raken.

Verschillende wetenschappelijke onderzoeken wijzen op verschillen tussen gedrag dat ontstaat vanuit extrinsieke en intrinsieke motivatie.

Mensen die intrinsiek gemotiveerd zijn voor een bepaalde handeling vertonen volgens wetenschappelijke onderzoeken[2]:

  • Een hoger concentratieniveau
  • Meer creativiteit. Dit zou onder andere komen door een verhoogd concentratieniveau, hogere bereidheid tot het nemen van risico’s, het speelser zijn en het flexibeler verkennen van cognitieve paden[3]
  • Grotere gevoelens van zelfcompetentie en trots
  • Meer plezier tijdens het uitvoeren van hun taak

Extrinsieke motivatie kan niet intrinsiek gemotiveerde mensen in beweging brengen. Een nadeel is echter dat het vooruitzicht op een beloning of straf moet blijven bestaan, anders werkt de extrinsieke motivatie niet. Intrinsieke motivatie kan onafhankelijk van externe invloeden plaatsvinden en kan in bepaalde opzichten dus als duurzamer gezien worden. Ten voorbeeld: een leerling die door nieuwsgierigheid intrinsiek gemotiveerd is om te leren, zal ook doorgaan met leren als de strenge docent het lokaal uitloopt.

Veel van de verklaringen die gegeven worden voor de intrinsieke motivatie zijn ‘nurture’. Maar nurture verklaart niet alles. Het verklaart niet waarom kinderen met autisme niet te motiveren zijn met ‘moeten’, noch door te straffen, noch door te belonen. En het verklaart niet mijn enorme weerstand wanneer ik ergens toe gedwongen word, zelfs als dit taken zijn die ik leuk vind en doorgaans uit mezelf doe.

Het kan niet anders, of een deel ligt in de ‘nature’. The obvious, dat extrinsieke motivatie (moeten) een consequentie (beloning/straf) in de toekomst heeft, terwijl het verband dat NT-ers proberen te leggen niet het verband is dat autisten leggen, wegens een afwijkende ToM, contextblindheid of welke schone termen daaraan gegeven worden. Mensen met autisme koppelen doorgaans een ‘uitgestelde’ beloning of straf niet aan het gedrag van dit moment. Er ontstaat zo geen relatie tussen gedrag en beloning, wat de basis is van extrinsieke motivatie.

Deze ideeƫn worden vrij duidelijk uitgelegd in deze presentatie:

Motiveren bij mensen met autisme – Autisme Centraal

“Geen druk & niets moeten” is niet zomaar een gevoel, mijn gevoel zegt dat dat symptomatisch is, dat dat heel dicht tegen de kern aan ligt van wat we autisme noemen.

Filed under: