Rigide?

Dat heb ik nou nooit…

Ooit heb ik een afdelingsvergadering ongeveer lam gelegd door na elk onderwerp terug te komen op het eerste onderwerp, waarbij volgens mij een verkeerde betekenis aan een begrip was gegeven. Niet dat dat iemand boeide, maar voor mij was dat heeeeel belangrijk, want daardoor klopte het niet.

Achteraf heb ik gevraagd waarom ze me niet af hebben gekapt, dat mogen ze van mij best doen. Ik weet hoe storend het is als bij mij de plaat blijft hangen. Maar niemand had daar verder last van, zeiden ze.

En het vervelende is, dat ik dit soort dingen pas na afloop zie, niet op het moment zelf. Meestal pas als ik tot rust kom, en dan kan ik me daar heel beroerd over voelen, en dat weer heel groot maken en niet los kunnen laten. Het voordeel van autisme: je verveelt je nooit met een autisme-hoofd…

Standvastig zijn is toch een kwaliteit?

Standvastig kan functioneel zijn, rigide is dat niet.
Rigide is eigenlijk nog best mild uitgedrukt, als ik kijk naar hoezeer de dingen moeten gaan zoals ik ze wil/bedacht heb en de gevolgen van als ze anders gaan. Daarin ben ik zeer weinig aimabel en ik vermoed dat mijn omgeving hier serieus onder lijdt. In dat perspectief valt ‘rigide’ nog mee.

En inderdaad, nadat de koppigheid is overgewaaid kan ik best het andere perspectief zien, daarin ben ik flexibel. En de veranderingen die ik zelf bedacht heb zijn zeer welkom. Beetje jammer alleen dat de omgeving soms te weinig flexibel is om in al mijn veranderingen mee te gaan, waardoor ik weer rigide overkom.

De beperking zit hem in de rigiditeit waarmee je je overtuiging naleeft.

Tips om beter om te gaan met rigiditeit of het ‘ergens in vast blijven zitten’:

  • fysieke afleiding zoeken (hardlopen, zwemmen, sporten, douchen, etc.)
  • mentale afleiding zoeken (boek lezen, puzzelen, tv-kijken, werken, etc.)
  • sociale afleiding zoeken (met anderen een gezelschapsspel doen bijvoorbeeld)
  • fiepen (het nut van fiepen… )
  • je gedachten op een rijtje krijgen door ze van je af te schrijven
  • je gedachten “checken” bij anderen (‘heb ik echt zoiets doms gezegd?’)
  • mindfulness
  • leren relativeren
Filed under: