Wat als autisme niet bestaat – De Bell-curve

Wat als autisme niet bestaat – De Bell-curve

Het grote probleem met autisme is dat het niet meetbaar is

Tijd bijvoorbeeld, is meetbaar. In eenheden van uren. Vroeger waren er andere eenheden. Waren er tien uur tussen zonsopgang en zonsondergang, en afhankelijk van het seizoen duurde een uur korter (winter) of langer (zomer). Maar een uur was meetbaar (met een zonnewijzer) en had een vaste definitie. We zouden zelfs deze uren om kunnen rekenen naar onze huidige uren (voor wie wil).

Autisme is niet meetbaar. Sterker nog, het voldoet niet eens aan de meest basale wetenschappelijke grondslagen: wanneer je dezelfde persoon onder dezelfde omstandigheden laat testen door twee onderzoekers, dan kan je zomaar twee volkomen verschillende uitkomsten krijgen (bijvoorbeeld Asperger en PDD-NOS of Asperger en NT).

Autisme is een conventie, een definitie, een concept

Ik houd ook van categoriseren. Als er iemand van hokjes houdt, dan ben ik dat. Daarom zit ik hier zo mee in mijn maag. Autisme bestaat bij gratie van de conventie. Het is een definitiekwestie. De DSM, en daarmee het concept autisme, is niet meer dan een setje afspraken om afwijkingen op de norm te definiëren ten aanzien van bepaald gedrag, in dit geval sociale communicatie in combinatie met beperkt, repetitief gedrag.

Hoewel Leo Kanner en Hans Asperger begonnen zijn met het beschrijven van dit gedrag in een beperkte groep, is de definitie van “niet-normaal”-gedrag als zijnde twee standaard-deviaties van de Bell-curve (2,5% van de bevolking aan de linkerkant kant van het ‘spectrum’) inmiddels gemeengoed geworden, onder andere door wetenschappers als Baron-Cohen.

Een groot Zuid-Koreaans onderzoek lijkt deze veronderstelling te bevestigen:

http://www.sciencebasedmedicine.org/autism-prevalence-higher-than-thought/

Normaalverdeling

Autisme is een spectrum ‘staat van zijn’, en bestaat uit op zich hele normale menselijke kenmerken, waarvan iedereen er wel een paar heeft. Pas als je veel van de kenmerken in hoge mate hebt, is er sprake van autisme.

En nu, in de DSM 5, zijn de criteria voor klassiek autisme en Asperger samengeraapt, is er iets vervallen (de taalontwikkeling) en is er iets bijgekomen (sensorische onder- en overgevoeligheid) en is de ‘diagnosticus-zoek-het-lekker-zelf-uit’-alinea over PDD-NOS helemaal uit het handboek verdwenen. Waarmee men weer uit hoopt te komen op een definitie die de 2,5 % van de bevolking dekt (zelfde percentage als bij hoogbegaafdheid, het heeft meer met statistiek te maken dan met mensen). Ondertussen zijn er wetenschappers op zoek gegaan naar oorzaken van de afwijking ten opzichte van het gemiddelde. Welke genen daaraan ten grondslag liggen. Bijvoorbeed:

http://artikelen.foobie.nl/gezondheid/oorzaken-van-autisme-een-ontdekking/

“Wall en collega’s (2009) identificeerden 154 genen waarvan 42% anders werd geuit bij kinderen met autisme. Verder ontdekten ze 334 nieuwe genen die interacteren met reeds eerder gevonden genen die gelinkt worden met autisme, waarvan 87% anders werden geuit bij kinderen met autisme. Dit aantal was zo groot dat ze concludeerden dat de meerderheid van de autistische stoornissen genetisch zijn in oorsprong.”

Daarnaast ontdekten wetenschappers wat de verschillen zijn in de hersenen. Op de hersenscan van Temple Grandin (beroemd biologe met autisme) is te zien dat haar hersens groter zijn dan gemiddeld, dat de ventrikels asymetrisch zijn, en dat de amygdala vergroot is. De amygdala zorgt voor geheugen en emotieregulatie, de afwijking zou een verklaring zijn voor de verstarren/vlucht/vecht-reactie bij sociaal contact, wnneer in NT-hersens juist endorfine en dopamine wordt aangemaakt bij sociaal contact dat voor een gevoel van veiligheid zorgt:

http://www.hln.be/hln/nl/37/Psycho/article/detail/1519026/2012/10/17/Hersenscan-toont-waarom-autisten-tegelijk-talenten-en-moeilijkheden-hebben.dhtml

Overigens las ik dat deze theorie tien jaar geleden weerlegd is (en weer opnieuw onderbouwd, zo schrijden wij voort):

http://psych.colorado.edu/~munakata/csh/Novartis_paper_6-12-02.doc

“If the amygdala is not essential for normal social behavior, as seems to be the case in both nonhuman primates and selected patients with bilateral amygdala damage, then it is unlikely to be the substrate for the abnormal social behavior of autism. However, damage to the amygdala does have an effect on a monkey’s response to normally fear-inducing stimuli, such as snakes, and removes a natural reluctance to engage novel conspecifics in social interactions. These findings lead to the conclusion that an important role for the amygdala is in the detection of threats and mobilizing an appropriate behavioral response, part of which is fear. If the amygdala is pathological in subjects with autism, it may contribute to their abnormal fears and increased anxiety rather than their abnormal social behavior.”

Enfin, om een lang verhaal kort te maken, niemand is hetzelfde en we zijn allemaal nodig op deze aarde. Mocht je je vervelen, dan is ‘autisme’ op zich een aardige fiep, waar je naar ik denk nog decennia mee vooruit kan 😀

 

In de categorie ‘Wat als autisme niet bestaat’:

Wat als autisme niet bestaat? – louter als gedachtegang

Wat als autisme niet bestaat? – louter als gedachtegang

Wat als autisme niet bestaat – De Bell-curve

Wat als autisme niet bestaat – De Bell-curve

Zonder de ander, geen autisme

Zonder de ander, geen autisme

Filed under: